Przejd藕 do tre艣ci
Strona g艂贸wnaBlizna Audur Avy 脫lafsd贸ttir

Blizna Audur Avy 脫lafsd贸ttir

Jakie blizny skrywasz w sobie?

10馃惥/10

Dzi艣 przychodz臋 do Was z wyj膮tkow膮 literatur膮, proza, kt贸ra mocno walczy o tytu艂 najlepszej ksi膮偶ki w 2020 roku. Nie bez kozery zosta艂a wyr贸偶niona Nagrod膮 Rady Nordyckiej i Islandzk膮 Nagrod膮 Literack膮. Jeste艣cie ciekawi? To nie b臋dzie 艂atwa pogadanka.

Blizna Audur Avy 脫lafsd贸ttir to jedna z ksi膮偶ek serii skandynawskiej, b臋d膮ca swoistym obrazem rzeczywisto艣ci, kt贸ra niesie za sob膮 olbrzymie przes艂anie. W prostocie zamkni臋te s膮 magiczne s艂owa. Jonas Ebeneser to bohater, kt贸rym mo偶e by膰 ka偶dy. Zbli偶a si臋 do pi臋膰dziesi膮tki, prze偶ywa olbrzymi kryzys, nic go nie cieszy, praca nie jest satysfakcjonuj膮ca, 偶ona odesz艂a, a c贸rka okaza艂a si臋 wcale nie by膰 jego. Uzna艂, 偶e 艣wiat go wcale nie potrzebuje, wi臋c Jonas poszukuje swojej drogi, od szcz臋艣cia po spos贸b na samob贸jstwo. Planuje to tak, aby nie stanowi膰 dla nikogo problemu, bo przecie偶 sam jest nikim. Ten marazm go przerasta, chce uciec od swojego 偶ycia tak daleko, aby nie dogoni艂a go jego w艂asna rzeczywisto艣膰.
Po tej ksi膮偶ce brakuje s艂贸w, nie mog艂am przez ni膮 spa膰, ca艂y czas prze偶ywaj膮c losy Jonasa. „Mistrzyni opowiadania o zwyk艂o艣ci zostawia w nas g艂臋boka, ale jednocze艣nie przepi臋kn膮 blizn臋, kt贸ra b臋dziemy z dum膮 nosi膰 ju偶 na zawsze”.
Jonas prze偶ywa kryzys wieku 艣redniego, ale wydaje mi si臋, 偶e niezale偶ne od tego, ile mamy lat, jeste艣my w stanie si臋 z nim uto偶sami膰. Zw艂aszcza osoby, kt贸re cierpia艂y/cierpi膮 na depresj臋 i wielokrotnie zadawa艂y sobie pytanie, po co ja w og贸le 偶yj臋? Czy ja dla kogo艣 co艣 znacz臋? Czy w og贸le 艣wiat b臋dzie inny jak przestan臋 istnie膰?
To niezwykle druzgoc膮c膮 emocjonalnie powie艣膰 o tym, jak nie potrafimy m贸wi膰 o uczuciach, jak wszystko co z艂e kumulujemy w sobie i nie dajemy sobie ani pomoc ani w og贸le prawa do szcz臋艣cia. Przyjmujemy 艣wiat taki jest, z nieszcz臋艣ciami, z tym, 偶e w 偶yciu nam fatalnie nie wysz艂o na obwiniaj膮c siebie za wszystkie podj臋te decyzj臋. To opowie艣膰 o poszukiwaniu szcz臋艣cia przez Jonasa, ale dalej b臋d臋 uwa偶a膰, 偶e to opowie艣膰 o nas samych. To jak szukamy sposob贸w na znikni臋cie z tego 艣wiata, jak analizujemy, jak uciekamy od problem贸w, jak sami kolekcjonujemy blizny na psychice, nosimy ci臋偶ki krzy偶 i jeste艣my w tym wszystkim osamotnieni. 鈥濨lizna鈥 zmusza nas do zadawania sobie pyta艅, do przemy艣lenia kilku spraw, na kt贸re tylko my znamy odpowied藕. To terapia, kt贸r膮 przechodzimy na 艂amach powie艣ci, ucz膮c si臋, o dziwo, bardziej optymistycznie podchodzi膰 do 偶ycia, bo gdzie艣 tam zawsze kryje si臋 nadzieja, tylko trzeba j膮 dostrzec. Pami臋tajcie, 偶e ka偶dy z nas ma blizny, niewa偶ne czy powsta艂y one w wyniku traumatycznych prze偶y膰 i uwa偶amy, 偶e jeste艣my w tym wszystkim osamotnieni. Musimy zrozumie膰, i偶 nie jeste艣my jednostk膮, a grup膮, bo ka偶dy z nas cierpi. Rodzimy si臋, przychodzimy na 艣wiat z najwi臋ksz膮 blizn膮 na naszym ciele, p臋pkiem, a potem wszystko ju偶 zale偶y od nas. Blizny to nie tylko nasz b贸l, 艂zy, ale przede wszystkim wnioski, nauka, kt贸ra p艂ynie z ka偶dego prze偶ycia. Bo wszystko jest po co艣 i musimy o tym pami臋ta膰. Mamy blizny na ciele, w duszy, pami臋ci, cz臋sto walczymy z demonami przesz艂o艣ci, a ta moc, to dobro, to rozwi膮zanie wszystkich problem贸w, jest po prostu w nas.

Ta ksi膮偶ka to jeden wielki cytat, na tylu fragmentach p艂aka艂am, chc膮c przytuli膰 Jonasa i powiedzie膰, 偶e jeszcze b臋dzie pi臋knie. I to s艂owa dla ka偶dego z nas, kt贸ry w tej sytuacji b膮d藕 innej 偶yciowej czuje si臋 przyt艂oczony. Rozejrzyjcie si臋, otaczaj膮 was wspaniali ludzie, a cz臋sto poczucie osamotnienia jest tylko na w艂asne 偶yczenie, nie艣wiadomie odpychamy od siebie bliskich, trwaj膮c w cierpieniu.

To te偶 opowie艣膰 o tym, jak wielki udzia艂 w naszym szcz臋艣ciu maj膮 rodzice. Jak tylko pomy艣la艂am, jak膮 ogarn臋艂aby mnie bezradno艣膰, gdybym si臋 dowiedzia艂a, 偶e moi najbli偶si chc膮 „wyruszy膰 w najd艂u偶sza podr贸偶” 鈥  W ko艅cu zrozumia艂am ich tu艂aczk臋 ze mn膮, ich b贸l, gdy p艂aka艂am i mia艂am wszystkiego dosy膰, ca艂y czas czasami mam, jak ka偶dy z nas. 呕yjemy teraz w ci臋偶kich czasach, gdzie dom poniek膮d sta艂 si臋 naszym wi臋zieniem, ale Blizna daje nam nadziej臋 na lepsze jutro, na to 偶e i my znajdziemy swoje upragnione szcz臋艣cie i odnajdziemy miejsce w 艣wiecie. Pami臋tajcie, 偶e nie wiemy, co czuje druga osoba, dop贸ki sami od niej tego nie us艂yszymy. Mo偶emy widzie膰 pewnego siebie cz艂owieka, ale nikt nie wie, jakie skrywa blizny. Ta ksi膮偶ka otwiera oczy, bo doskonale wiemy, 偶e depresja to cichy zab贸jca, wysysa nas jak dementor od 艣roda, a my boimy si臋 m贸wi膰 o tym g艂o艣no, a dla ka偶dego znajdzie si臋 nadzieja.

Po czym czasie od przeczytania, wci膮偶 uwa偶am, ta historia naprawd臋 zostawia w nas blizn臋, jest tak pi臋kna, 偶e trudno pozbiera膰 my艣li i czuj臋 si臋 ogromnie wdzi臋czna, 偶e Wydawnictwo Pozna艅skie umo偶liwi艂o mi poznanie Blizny. Dzi臋kuj臋 za zaufanie, za te prze偶ycia.

6 maja Blizna ma swoj膮 premier臋, kupcie naprawd臋 warto. Nie s膮dzi艂am, 偶e ta cieniutka ksi膮偶eczka mo偶na na mnie tak wp艂yn膮膰. Je艣li s艂uchacie tego podcastu po przeczytaniu, dajcie zna膰, co s膮dzicie, jakie blizny zostawi艂a w waszym ciele.

Dodaj komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s膮 oznaczone *